Gruzijsko vino

Kvevri je glinena posuda u obliku jajeta koja se zakopava u zemlju do grla. Grožđe ide unutra zajedno sa kožicom, peteljkama i semenkama i ostavlja se da vri nekoliko meseci. Zemlja održava stabilnu temperaturu tokom cele godine, a sam oblik posude tera kominu da kruži. UNESCO je 2013. godine upisao vinarstvo u kvevrima na listu nematerijalnog kulturnog nasleđa – jedina vinska tehnologija sa takvim statusom.

Kada belo grožđe vri na kožici, kao crveno, dobija se vino ćilibarne boje: sa taninima, gustom teksturom i aromama suvog voća, oraha i čaja. Gruzijci su ovakvo vino pravili hiljadama godina, a svet ga je iznova otkrio devedesetih i nazvao oranž vinom. U samoj Gruziji ga zovu ćilibarnim – amber.

U Gruziji ima preko petsto autohtonih sorti. Saperavi je retka sorta sa obojenim sokom i daje gusta, tamna vina sa visokom kiselošću. Rkaciteli je glavna bela sorta zemlje i osnova većine oranž vina. Mcvane, krahuna i mcvivani su bele sorte iz različitih krajeva, od Kahetije do Imeretije. A od činurija i tavkverija kod nas ima pet-natova: laganih, živih, sa niskim alkoholom.

Oranž vina traže hranu: meso sa roštilja, pečurke, orasi, zreli sirevi, hačapuri ako ga nađete. Saperavi ide uz jagnjetinu i suhomesnato. Pet-natovi od činurija i tavkverija odlični su kao aperitiv ili uz lagana predjela.